De 12e Etappe, in Roemenië van Petrosnita naar Mehadia

Deze etappe kende een trieste aanvang. Miep, mijn schoonmoeder werd maandag begraven. Ik ben overgevlogen om samen met de familie en vrienden afscheid van haar te nemen. Zondagavond van Timisoara naar München  en door naar Düsseldorf alwaar ik door MaJet en Rik, vrouw en zoon, werd opgehaald. Dinsdag de begrafenis en woensdagochtend in alle vroegte retour via hetzelfde vluchtschema. Bij aankomst op locatie stonden Jan & Karel al klaar voor een mooie tocht. Ik ben blij dat ik terug naar Nederland ben gegaan. Het was een waardig maar vooral mooi afscheid en heel fijn om er met familie en vrienden samen bij te zijn. Ik ga Miep missen.

Miep

Wisseling van de wacht onderdak in Petrosnita

Met Ruud, Hans en Constant  hebben we een hele mooie week beleefd, zie 11de etappe. Bij de familie Lazar waar we een aparte plek hadden gevonden namen we afscheid van elkaar. De mannen bleven voor de overdracht wachten tot Sarah, Geert en Thijs aankwamen.  Voor iedereen was het wel even wennen, immers Noudje zelf was er niet. Voor de wachtdagen hadden Constant en Ruud een nieuwe plek gevonden en wel bij de familie Poenariu. Fijne locatie op het hofje van een oude onbewoonde boerderij in Petrosnita.  Het nieuwe team zou drie dagen op deze plek blijven en hebben dat met plezier gedaan. In de omgeving maakten zij rondrijtoertjes. Thijs reed Jan, terwijl hij nog nooit op een paard had gezeten en Sarah hielp hem daarbij. Prachtig dus. Op woensdag namen we afscheid van Peter en Maria. Inmiddels waren Rik, mijn zoon en ik aangekomen en konden we zo instappen, aan alles was door het nieuwe team gedacht. Overigens heel fijn dat onze Rik er bij was, gezellig en leuk om met elkaar de belevenis mee te maken.

Afscheid van de familie Belcea Lazar

Onze nieuwe plek bij Maria en Peter in Petrosnita

Alle voorzieningen waren aanwezig

 

 

 

 

 

Zelfs een compleet ingerichte keuken

En een open stal met weiland voor Jan&Karel

Met Peter en Maria bij het afscheid

 

 

 

 

 

 

Fijn dat onze Rik er ook bij was

Sarah Dekker de dieren arts van Jan & Karel is er ook een week bij

De  twaalfde etappe was Sarah op bezoek als amazone voor Karel. Vanwege mijn afwezigheid had zij voldoende tijd om de paarden eens goed na te kijken. Dat gebeurde op een professionele manier en na grondig onderzoek concludeerde zij dat de paarden wel waren afgevallen maar er prima bij stonden. Een paar kleine wondjes werden behandeld. De gewichtsafname is een gevolg van de enorme inspanning die de paardjes leveren. Vet verdwijnt en wordt omgezet in spieren. Gezond en wel gaan Jan & Karel nu aan de laatste 7 etappes beginnen. Ze kunnen er tegen. Sarah heeft de hele week op Karel gereden en heeft het prachtig gevonden. Ze zal ongetwijfeld zelf nog teen en tander op de site zetten.

Sarah op route nadat ze Jan&Karel heeft gecontroleerd en onderzocht

Drie dagen niet doorlopen

Zoals ik al aangaf stonden Geert, Sarah en Thijs drie dagen in het zelfde dorp op een mooie locatie. Ze hebben de paarden daar verzorgd en overdag ritjes gemaakt. Thijs als trotse ruiter op Jan. Geert druk in de weer hooi voor de paarden te regelen en te voeren en Sarah rijden op Karel en onderzoek en verzorging. Het is allemaal prima gegaan. Voor Jan & Karel drie extra rustdagen, mooi toch.

Thijs aan het hooien

Geert druk in de weer

 

 

 

 

 

Sarah in de weer met verzorging

Thijs als ruiter voor het eerst opeen paard

 

 

 

 

 

De drank in Roemenië

De Roemenen stoken hun eigen drankjes. Zware, pittige en voor alles bruikbare gedistilleerden gemaakt van allerlei vruchten maar vnl. pruimen.  Het spul krijg je bij aankomst, meestal in koffiekopjes, voorgezet en dan diep ademhalen en slikken. Vuurwater of kill me quick zijn er niets bij. Als de fles niet leeg is dan krijg je hem cadeau. Zo hadden we na een paar weken een aardige voorraad 1,5 of 2 liter plastic waterflessen gevuld met het spul op voorraad. Wat moesten we ermee doen in godsnaam??  Een van ons is het overkomen dat een klein waterflesje werd gevuld met vermeend water om mee te nemen op de dagtocht. Na een paar uurtjes rijden hoorde ik een flinke gil en een hoop gescheld. Ja juist de waterfles was gevuld, niet met water maar met het gemene spul. Op een avond toen we een mooi kampvuurtje maakten hebben Thijs en Rik voor draakje gespeeld en de vlammen tot grote hoogte gebracht. Er wordt hier ook veel met Quads rondgereden. Of je het gelooft of niet, de tanks van die machientjes worden gevuld met……… Pruimengedistilleerd !!!! nou jij weer.

Rik de Thijs spelen voor draakje

Een flinke wolk zelfgestookt gedistilleerd wordt uitgespoten

En de draken doen hun naam eer aan. Geen verschroeide wenkbrauwen

 

 

 

 

Vrij kamperen in Fenes

Eens moest het ervan komen. Geen onderkomen direct bij mensen in-aan of bij huis of boerderij/manege. We vonden het heel spannend. Op een bergweide, op 1.00 meter aan een riviertje. Het was prachtig. Lekker douchen in de rivier, mooi kampvuurtje en bovenal mooi gras voor de paarden die we in de mobiele paddock van Roflex konden zetten en waar we op de draden een accu voor de stroom konden aansluiten. Wat wil je nog meer en hoe vrij kun je je voelen.

Douchen in de rivier

Met de mobiele paddock van Roflex heb je rust en de paarden ruimte

BBQ-tje aansteken en smullen maar

Ons kampement in de vrije natuur

 

 

 

 

 

Jan & Karel treden toe tot Baptistenkerk in Bogaltin

Geert, Thijs en Rik gingen op onderzoek uit naar de volgende overnachtingslokatie. Zij kwamen uit in Bogaltin. Je moet je voorstellen dat hier overwegend kleine keuterboertjes wonen, vaak klein behuisd en geen stallen of onderkomen dicht bij huis. Paarden worden louter en alleen in dit gebied ingezet om de kar te trekken. We zijn dus een bezienswaardigheid die met een onmogelijke vraag aankloppen : “Heeft u misschien voor onze paarden een overnachtingsmogelijkheid, wij slapen zelf in de caravan ??”. Wat ons in dit dorp overkwam is echt ook weer helemaal leuk. Een soort dorpsbaas verwees ons naar het schoolplein, er is immers toch schoolvakantie. Daar konden we van het plein en de voorzieningen gebruik maken. Douchen toilet aan de overkant bij mensen thuis en water schep je uit het stroompje langs de school. O ja de paarden moeten ook nog ergens. Nou wat dachten jullie van de kerk ?? Rondom staat een muur en tussen de muur en de kerk is groeit gras !!!!! We hebben deze kans met beide handen aangenomen. Jan & Karel hebben de nacht bij de Baptistenkerk doorgebracht en het gras flink gekortwiekt. Daarna zijn ze tot de kerk toegetreden. Familie Rodulesco bedankt voor de gastvrijheid en gezelligheid we hebben genoten.

 

Met de caravan op het schoolplein

De tentjes van Rik-Thijs en Sarah op het podium

Aanloop uit het hele dorp

Karel voor zijn kerk

Jan & Karel maaien het gras

Jan & Karel aan de lunch op de trappen naar de kerk

 

 

 

 

 

De baas zelf neemt er ook een

Prachtige routes door Roemenië

Wil je lekker en vrij rondtrekken op je paard dan is Roemenië in uitgelezen mogelijkheid. Het gebied waar we nu verkeren is bergachtig en niet altijd even duidelijk welk pad je moet kiezen, we hebben ons dan ook verschillende keren flink verlopen. De GPS en landkaart geven niet altijd nauwkeurig aan hoe en waar je moet lopen, dus het kompas is onontbeerlijk. Maar dan nog, je bent niet altijd zeker van je zaak. De beste oplossing is mensen vragen. Op het vlakke land kom je nu veel boeren tegen die aan het hooien zijn en dat is prettig. In de bergen kom je geen mens tegen. Ja af en toe een stratenveger die met zijn ezel met een flinke bos takken en hout erachter over de paadjes loopt om de boel te egaliseren. Maar als ik eerlijk ben, de tochten en vergezichten zijn zo indringend mooi dat je af en toe helemaal vergeet dat je nog terug naar huis moet.

Vergezichten

 

Bergpaden soms moeilijk begaanbaar

Raden waar heen

Afgrond we kunnen niet verder

 

 

 

 

 

FF drinken en de dazenmepper paraat

Door metershoge varenvelden

Straatveger

 

 

 

 

 

Eindeloze paden

Bergachtig gebied, soms lekker onder de bomen doorlopen

Hier vraag je de weg dus

Niet te flauw traject

 

 

 

 

 

Tweede hooiactie

Hier op dit moment wordt voor de twee keer gehooid. Dat levert mooie plaatjes op maar ook vele gesprekken en contacten. Velen willen met je praten en stellen vragen als: Waar vandaan, waar naar toe, mooie paarden en vooral waarom hebben die paarden in godsnaam een kap op wat een onzin :

“Mouscka’s” De paarden zijn ze helemaal verliefd op en degene die op Karel rijdt wordt steeds weer voor Winnetou uitgemaakt.

Hooien

Mooi opbergen als voorraad

Drogen

 

 

 

 

 

Hooi transport

De kleine moet ook mee

Flinke vracht

 

 

 

 

 

Vriendelijkheid in Roemenië

De Roemenen zijn op en top vriendelijk en gastvrij. Je kunt veel vragen en hartelijkheid ontvangen. Ook hier word je helemaal voor gek verklaard als ze

begrijpen dat je op een paard van Nederland naar Istanbul rijdt. Ze kijken je ongeloofwaardig aan, wrijven over hun voorhoofd om tot slot nog een flink achter de oren de nagels erin te zetten. Hoofdschuddend kijken ze naar ons en de paarden. Dan gaan ze bijna altijd over op het aangeven hoe je daar het beste kunt komen !!! Bij iedere aankomst staan de mensen klaar en rukt er een half dorp uit. Iedereen wil met je kletsen en dat is beslist niet eenvoudig. Op straat wordt je veel gegroet en velen zwaaien naar ons. Heel mooi om hier te mogen rondrijden.

Overigens bij een bepaalde doelgroep dames doe ik het best nog goed. Hier en daar maak ik mooie contacten.

Praatje onderweg

Waarheen??

Och wat is ie lief...

 

 

 

 

Kom maar ff hier jonge dan zal ik je knuffelen..

Daaaag

Ik lig nog aardig in de markt

 

 

 

 

Dit is een echt schatje

Deze is van vorige week

Prachtige, van autobanden gemaakte, schoenen..

Is dit geen plaatje

Team van de week

Ook deze week weer een prachtig team. Vader Geert en zoon Thijs vriendje van onze Rik. Heel fijn dat het Rik gelukt is er een week bij te zijn.  Sarah is de amazone en samen zijn we een hardwerkende club. Weer veel avontuur en gezelligheid. Ze blijven tot en met zondag en vertrekken maandagochtend met de auto richting Nijmegen. Het was een mooie week en dus hartstikke bedankt. De boys hebben voor flink wat humor gezorgd en konden makkelijk overal hun aandacht afdwingen. Geert heeft flink wat zaken in de caravan en paardenwagen hersteld en Sarah heeft de paarden onderhanden gehad. We kunnen er de komende 7 weken tegenaan dat is zeker.

Team van de week 12 met vlnr Thijs, Sarah, Rik en Geert

Wat we aan bijzonders tegen kwamen

We hebben weer vele bijzondere dingen gezien. Hierbij een aantal foto’s om een indruk te geven.

Man laat koe uit

Ergens in de bergen een prachtig gerestaureerd kerkje

Dakgootversiering krijgt veel aandacht

 

 

 

 

 

Handkar voor de melkbussen

De was doen we in de rivier

Plaatselijke voetbalstadion

 

 

 

 

 

Veel last van rondvliegend wild dan maar een vliegenkap en deken aan.

Markering wandelpad (gaat nergens heen)

Hooiwagen klaar voor gebruik

Voor ons verse melk!

 

Tot slot nog YouTube, er staan al aardig wat filmpjes op dit medium, hieronder nog een voorbeeld.

 

6 reacties op De 12e Etappe, in Roemenië van Petrosnita naar Mehadia

  1. Elly Veerman

    Ik geniet van je/jullie verhalen en foto’s! Prachtig! Veel plezier nog!
    groetjes Elly veerman

  2. Michel Jacobs

    genieten he! Ik ben onderweg , helaas de aansluiting in Frankfurt gemist….. Morgen om 09:40 mijn tweede kans, nu overnachten in Kelsterbach… kom dus pas in de loop van de middag (pakweg 13:00H) in Bucuresti aan.
    Ik bel morgenochtend even met Noud en Hans!

  3. Willy

    Wat een indrukwekkend verhaal weer. Wel fijn dat je samen met de mensen die je lief zijn afscheid hebt kunnen nemen van je schoonmoeder. Vindt het fantastisch om te lezen wat je iedere keer meemaakt. De vrijheid, de overweldigende natuur, de gastvrijheid van alle mensen die je pad kruisen, je mooie nieuwe vriendinnen en al die prachtige foto’s. Maar ook elk nieuw team die er voor gaan om je te ondersteunen om je doel te bereiken.
    Groet Willy

  4. wilma en annet

    Wij blijven je volgen met je avontuur. Je moet maar een uitgever gaan zoeken om hiervan een boek uit te gaan geven. Je schrijft prachtig .

    Lieve Noud even iets anders ik ga de vierdaagse lopen en ik ga je weer sponseren namelijk via de officiële sponsorloop.Ga naar http://www.devierdaagsesponsorloop.nl en zie mijn profiel.
    Ik probeer zoveel mogelijk mensen te bereiken om veel geld op te halen voor dit goede doel.
    Daarom dit bericht.

    veel liefs Wilma

  5. Wies

    wat een prachtige foto’s Noud! Van prachtige dametjes ook!
    Iiefs, Wies

  6. Loes

    Gisteravond met Mariette Wies en Piet met kletterende regen en de kachel aan fotoos Zitten kijken op deze site Wat een andere wereld en zo dicht bij huis. Roemenie lijkt sinds 2006 toen wij er waren niet zo veel veranderd qua platteland. Mooi om te zien Noud dat het per etappe avontuurlijker wordt en dat jij er steeds relaxter onder lijkt! Wat hebben jullie al veel meegemaakt. die caravan heeft veel te vertellen. Benieuwd naar de volgende verhalen. Veel plezier met Rina Hans en Michel! Loes

Geef een reactie

*