De 12e etappe, verslag van het ‘DreamTeam’ (zeggen ze zelf) Sarah, Geert, Thijs en Rik

Zaterdag 30 juni, 04.45 uur:

Wij, Thijs en Geert gaan op pad naar Noud, Jan en Karel ergens in Roemenië. De juiste bestemming  is voor ons erg onduidelijk  want wij zullen ergens gaan aankomen in Roemenië en Noud zal ons zondagmorgen berichten waar wij precies moeten zijn. Wat wel duidelijk is dat wij gaan overnachten in Budapest waar wij Sarah gaan ontmoeten, Sarah is ons vooruit gevlogen en heeft een hotelletje geboekt in Budapest. Omstreeks 17.00 uur ontmoeten wij Sarah in het hotel. Met Sarah gaan wij het centrum van Budapest  in, een mooie stad de moeite van een bezoekje zeker waard. We gaan op tijd naar bed want we hebben inmiddels te horen gekregen dat er een uur tijd verschil is tussen Hongarije en Roemenië in ons nadeel. Wij moeten daardoor een uur eerder op staan om er voor te zorgen dat Noud tijd genoeg heeft om zijn vliegtuig te halen in Timisoara. (Noud zal namelijk na onze aankomst vertrekken naar Nederland).

Geert & Thijs bij de waterput, aan het werk??

Zondag 1 juli, omstreeks 12.00 uur.

Wij komen aan in Petrosnita ongeveer 12 kilometer onder Caransebes. Dit is een plaatsje waar volgens ons nog nooit een Nederlander is geweest en waar Noud met zijn team een fantastisch onderkomen voor ons heeft gevonden.  Daar zullen wij  de komende dagen gaan verblijven. Na de nodige uitleg vertrekt iedereen en daar staan wij dan, Sarah (dierenarts), Thijs( vakleerkracht bewegingsonderwijs) en Geert (rechercheur) met Jan en Karel in een wildvreemd klein dorpje in Roemenië.  Sarah die Jan en Karel kent is onze redding voor wat betreft de paarden.  3 uur later zit Thijs (die nog nooit op een paard heeft gezeten) dan ook op Jan voor een ritje van 1,5 uur. 

Thijs van 't pad af

...maar Sarah wijst de weg!

 

 

 

 

 

 

Maandag 2 juli

Opnieuw worden de paarden gezadeld en zullen Sarah en Thijs een rit gaan maken van 3,5 uur.  Zij gaan naar een klein kapelletje boven op een berg. Geert rijdt er een uur later achteraan  en wij komen dan ook tegelijkertijd aan boven op de berg. Hier wordt de paddock opgezet (wat een uitvinding) zodat de paarden  kunnen grazen en de ruiters kunnen rusten. Een prachtige rit met een nog aangename temperatuur, vanaf die dag  zal het alleen nog maar warmer worden. We genieten een uurtje van een fantastisch uitzicht boven op de top van de berg.

Wat 'n uitzicht...

Dinsdag 3 juli

Opnieuw aan het werk maar dan even niet met de paarden maar een nieuwe uitdaging staat ons te wachten en wel een slaapplaats zoeken voor de volgende nacht. Wij gaan op pad naar Fenes en met de brief in het Roemeens (wat ons doel is en wat wij willen) een boekje “Hoe spreek je Roemeens” en met handen en voeten gaan we proberen een slaapplek te vinden. In het dorp spreken we een aantal mensen aan en al snel rijden we achter een quad aan. De bestuurder wijst ons de weg en via een asfalt weggetje, een verhard weggetje en een bospad  komen wij 4 kilometer verder op een unieke plaats aan, waar wij de volgende dag kunnen overnachten, weliswaar geen stromend water uit de kraan, toilet of elektriciteit maar wel een weilandje waar de paarden kunnen grazen (wij hadden wij al snel begrepen dat dit prioriteit nummer 1 was).  Nog even op de ”koude” koffie bij de bestuurder van de quad waarbij een borrel 60% (13.00 uur in de middag) niet ontbrak. Dan snel naar Petrosnita want Noud en Rik kunnen elk moment arriveren.  Na een innige hereniging waarbij vele gegevens werden uitgewisseld kregen wij ’s avonds nog bezoek van de eigenaar van het huis  waar wij verbleven. Hij dronk de eerste avond toen zijn vrouw erbij was geen borrel, zijn uitspraak : “Drinking, bicycle en boem” was duidelijk. Hij was eerder na een borrel op, op weg naar huis hard met zijn fiets was gevallen, de 2e avond toen zijn vrouw thuis gebleven was heeft hij die borrel dubbel en dwars ingehaald, haha!

De hele familie aan tafel

Woensdag 4 juli

In Fenes werd dus gekampeerd op een unieke plaats, tussen de bergen in bij een  beekje. Iedereen was enthousiast over deze plek na een gezellige barbecue en een kampvuur werd de avond besloten met vuurspuwende Rik en Thijs (draakje 1 en draakje 2), wat je niet allemaal kunt doen met een Roemeens jenever 60 %!

Ons kampement in de vrije natuur

BBQ-tje aansteken en smullen maar

En de draken doen hun naam eer aan. Geen verschroeide wenkbrauwen

 

 

 

 

 

 

Donderdag 5 juli

In Bogaltin werd er gekampeerd op het schoolplein van het dorpje. Nadat Rik en Thijs nog even de koeienpoep hadden opgeruimd kon ons kampeertafeltje worden geïnstalleerd. De paarden konden grazen om de kerk van het dorp welke omheind was door een muur.  Dit alles werd mede-geregeld door een Roemeense die op vakantie was in zijn geboortedorp. Normaal gesproken woonde deze Roemeen met zijn vrouw en zoon in Milaan. Fantastische mensen, vriendelijk, ongedwongen en gastvrij. Noud en Geert sliepen in de caravan (roeloeta, voor de Roemeense kenners!) en Rik, Sarah & Thijs sliepen in een tentje op het podium van de feesttent!

Vrijdag 6 juli

Weer een plekje gevonden nu op een camping met stromend warm water en een fatsoenlijk toilet, lekker hoor.  Nadat wij onze plek hadden ingericht werden de boodschappen gedaan en werd het  donker. Bovenop de berg waar Sarah en Noud met Jan en Karel vandaan moesten komen was het wel erg donker. Op de camping bleef het droog maar toen Sarah en Noud aankwamen waren zij doorweekt, met hagelstenen zo groot als ping-pong-balletjes vertelde Noud, goed voor de dorst.

Alles werd uitgehangen om de drogen en de ruiters konden een warme douche nemen. Het weer was inmiddels opgeklaard dus alles was zo droog.

Zaterdag 7 juli

Rustdag, een dag voor Noud om zijn administratie bij te werken en voor ons tijd om weer een plek te gaan zoeken waar wij de volgende dag zouden moeten gaan overnachten. Na een mooie trip langs de Donau werd er weer een plekje gevonden. Dit keer in een klein dorpje vlakbij de grote stad Drobeta Toerna Severin.

Rustdag......ook voor Jantje!

Zondag 8 juli

Omdat er geen mogelijkheid was om het dal te paard te verlaten werd het eerste stuk met de auto afgelegd, waarna later op de dag als nog met Jan en Karel werd gereden naar onze slaapplaats. De slaapplaats op een kleine camping was erg leuk, de mensen waren erg gastvrij en vriendelijk. In de avond hebben we heerlijk gegeten aan de Donau, het uitzicht was erg prachtig!

Prachtig uitzicht en schitterende zonsondergang, mooie foto trouwens...

Maandag 9 juli

Dag van vertrek ’s morgens om 7 uur lieten wij Noud achter met Jan en Karel. Op dinsdag 10 juli zou het nieuwe team arriveren.

Jan & Karel

Er zijn mensen die zich zorgen maken over de paarden en ik (Sarah) moet toegeven dat ik ook wel benieuwd was hoe ze er bij zouden staan. Aangezien Noud de eerste dagen weg was, heb ik alle tijd gehad om ze eens rustig te bekijken en te onderzoeken. Nou ik kan jullie vertellen dat ze er prima bijstaan. Ze zijn de nodige kilo’s kwijt maar zien er nog hartstikke goed uit. Respect voor Jan en Karel die een complete metamorfose hebben ondergaan en zich ontwikkeld hebben tot volleerde berggeiten. Het is echt mooi om te zien dat de  paarden zoveel geleerd hebben. Ze zijn heel voorzichtig en als je ze zelf hun gang laat gaan kunnen ze veel meer dan je je voor mogelijk kunt houden. Wij zijn over treinrails, door beken en over bergen geklommen met ze en reden zonder problemen een stukje in de berm langs de snelweg. De paarden vinden het echt leuk om ‘s ochtends weer op pad te gaan en ik wil bij deze dan ook iedereen gerust stellen die er twijfels over had.

De paarden hebben na 3 maanden glansrijk de veterinaire check doorstaan.

Dierenarts Sarah...'De paarden hebben na 3 maanden glansrijk de veterinaire check doorstaan!'

Ons team met Sarah, Rik, Thijs en Geert was fantastisch.  Jan en Karel waren makkelijke paarden waar wij al snel aangehecht waren. Noud, het was een geweldige week waar wij met veel plezier op terug kijken. Bedankt voor de geweldige ervaring.

Succes nog met de laatste loodjes.

Sarah, Geert, Rik & Thijs

Één reactie op De 12e etappe, verslag van het ‘DreamTeam’ (zeggen ze zelf) Sarah, Geert, Thijs en Rik

  1. mariette

    Mooi bericht jongens, en Sara, en al had ik jullie al live gesproken bij de zomerfeesten, toch nog erg leuk om te lezen, en ik vind de foto ‘op de top’ prachtig.

Geef een reactie

*