De 14de etappe, van Roemenië naar Bulgarije, ‘Op weg naar Istanbul’

Zenuwachtig worden hoort een beetje bij mij als het spannend wordt. Ik zet op papier de 14de etappe en door mijn hoofd schiet “Wat nog 6 en ik ben er, als alles zo blijft lopen en gaan zoals het nu doet” . Ik begin nu wel wat trots te voelen maar ook de kriebels in m’n buik. Maar ik heb ook geleerd vooral niet te vroeg te juichen dus weer vlug met de beide beentjes op de grond. Zo meteen komen Rina en Hans, de begeleiding voor de komende week. Michel komt vannacht in Boekarest aan en neemt dan de trein naar Craiova, een uurtje of 4 dus hij zal er rond de klok van 2 wel zo ongeveer zijn. Ik onderzoek nu of we dan meteen een kort ritje kunnen maken. Vanochtend zijn Hans, Martina en Petra vertrokken naar Boekarest. Zij zullen rond 20.00 uur ongeveer weer thuis zijn. Het was weer een hele leuke week met prachtige tochten. Voor Martina hadden we de beugels op de kleinste stand gezet want dat was nodig en ze kon er net bij. Met 1.58 m en Karel met een schofthoogte van 1.72 m zou dat bij het opstijgen misschien problemen geven, maar dapper en stoer als ze is heeft ze niet één keer om hulp gevraagd en zat er steeds als eerste op. Karel stond er steeds bij te glimlachen. Hartstikke goed. We hebben voornamelijk door de velden gelopen en op enorme vlaktes, zie foto’s 13de etappe. Het was ook weer geweldig en ik raad iedereen aan, die graag lange en vooral indrukwekkende rijtochten maakt, hier naar toe te komen je kunt niet stoppen met genieten !

Deze week gaan we weer met een heel nieuw team aan de slag. Michel, die ook al etappe  1 en 2 meereed en Hans en Rina, goeie vrienden die de verzorging op zich nemen en daarvoor hun vakantie in Italië onderbreken. Ook nu heb ik weer een goed voorgevoel dus komt u maar. Woensdag trekken we per ferry de Donau over en stappen Bulgarije binnen. Ik neem afscheid van Roemenië met een heleboel mooie en goeie ervaringen, fantastische mensen, prachtige landschappen en een heerlijke sfeer. Ik heb een paar keer aangegeven bij de vorige etappes dat er veel armoede is, maar dat neem ik terug, het oogt armoedig, maar de mensen die we tegenkwamen straalden allemaal vrijheid en geluk uit en zijn met wat ze hebben, ogenschijnlijk, tevreden. Ik geef toe dat ik het trouwens ook niet echt goed kan beoordelen. Het enige puntje van kritiek is dat ze overal maar dan ook overal hun huisafval neerflikkeren en dat is doodzonde.

Zit ze er niet geweldig op

Jos, steun en toeverlaat

Michel, de ruiter

Rina,de co van Hans, alleen deze week hoor

Hans, de chauffeur

Bob, eveneens steun en toeverlaat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De Roemenen, geweldig volk

Wat je hier meemaakt is met geen pen te beschrijven. In de dorpen waar je komt ben je de attractie van het jaar. De hele dag door komen er groepen mensen kijken…..naar de paarden. Af en toe is het handig wanneer een Roemeen ook nog een andere taal spreekt, Engels, Duits. Vandaag was ik een tijdje alleen. Mensen die mij goed kennen weten dat dat een hele opgave is. Immers mensen om me heen is net als kunnen ademhalen, het moet er dus zijn. Hier is dat nauwelijks een probleem, alleen vanwege de warmte zit iedereen thuis onder de boom tussen 1200 en 1700u. Dus, je raadt het al……ik was alleen !!!! Gelukkig kwamen er steeds groepjes mensen die kwamen kijken. Das overigens hier in ieder dorp. Je bent apart en de mensen zijn nieuwsgierig. “Waar zijn die lui mee bezig en waarom hebben die knollen kappen om hun hoofd en een jas aan? “ Das het belangrijkste. Dus je dan maar ermee aan de slag. Gelukkig voor mij was het tussen 17.00 en 23.00 uur heel druk rondom de paddock en de caravan dus ik had schik. Maar naast de vragen komen ze met van alles en nog wat aanzetten. Een zak haver voor de paarden, een baal ‘Luzern’ voor de paarden, een bak brokken voor de paarden, een baal vers hooi voor de paarden, de kinderen halen emmers water voor de paarden en tot slot, ik krijg een heerlijk steenkoud biertje, omdat, zo zegt de vertaler “You must tolk so much, so drink”. Er loopt ook een man rond die een paar biertjes op heeft en aan geeft dat die vliegenkap waardeloos is en de deken erover heen geen nut. De  vliegen zitten (hij grijpt in zijn kruis) bij de kloten van het paard en daar is geen bescherming, waardeloos dus.  Het zijn twee heel verwende paarden !!!!”. Hij draait om en vertrekt telkens kijkt  om en grijpt stevig in zijn kruis om vervolgens met de hand langs zijn oor te zwaaien en te roepen “Daar zitten ze, niet op zijn rug”.

De belangstelling is weer groot. De vierde groep vandaag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De kinderen halen water voor Jan&Karel

Haver wordt aangevoerd en geschonken

Balen hooi worden aangevoerd

 

 

 

 

 

De mensen die er zijn verontschuldigen zich voor de man en wijzen naar zijn hoofd of lopen zwalkend een eindje om hem na te doen. Mij maakt het niet uit en hij heeft wel een punt. Die vliegenjas hangt over zijn rug maar zijn edele delen waar inderdaad altijd de meeste insecten zitten hangen er vrij bij ? Ik moet hier eens een nachtje over slapen. Dat Jan & Karel twee verwende paarden zijn interesseert mij geen donder want ze zijn heel lief en apart en volgzaam we hebben er geen problemen mee en wat je van ze vraagt,  dwingt respect af. Jan & Karel petje af voor jullie. I love you both !!

Maar dat is nog niet alles. De dag later staat dezelfde man van de paardenverwennerij met paard en wagen voor de paddock en roept : ”Héééé  Hollandas,  héééé Hollandas”, ik zat binnen aan de site te werken en kwam buiten. Een flinke omhelzing en met een kom kom gebaar moest ik mee. Op e kar: weer een zak haver, Luzern en baaltje hooi. Maar deze keer stonden er nog een paar draagtassen bij. Hij wees ernaar en dan naar mij. Hij maakt ze open, een volle zak met uien, pepers, paprika’s, tomaten, een volle zak met nog warm brood, een zak met zeker een kilo verse zoute kaas. Ik vroeg natuurlijk wat het kosten moest. Geërgerd keek hij me aan, haalde zijn schouders op en maakte een wegwerpgebaar. Ik kreeg een arm en we liepen samen over het grasveldje. Nou is dat nou niet mooi.

Kar met Luzern en hooi

Een baal vers hooi wordt gebracht

Kinderen hangen de hele dag rond de paarden

 

De volgende ploeg draaft op

Ganzenvrouwtje met haar zoon komt ook uitzwaaien

Onze vriend met zijn hand in de lucht ipv in zijn kruis neemt afscheid

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bij het afscheid

 

“Noud zit je er goed bij en hoe is het met de gezondheid ?”

Deze vraag krijg ik een paar keer per maand in mijn mailbox. Ik ben blij met de interesse en geef ook antwoord. Maar dat is steeds hetzelfde. Ik beloof dat als ik iets heb of het gaat niet goed met mij ik dat meteen op de site zal zetten…….. Nu ben ik in topconditie, ondanks de vele kilometers, de biertjes die ik drink en de sigaartjes die ik aansteek.  Het gaat goed met mij en ik ben helemaal blij dat mijn kop en fysieke gestel gewoon doen als of er niets of weinig aan de hand is. Bedankt voor de belangstelling, ik vind het prettig te ervaren dat mensen zich daar ook bij stilstaan. Fijn dus  en dat meen ik  bloedserieus !!

En, wat vind je ervan

Ook spannend en heel erg leuk

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat we zoal zagen in Roemenië

Er staan al verschillende stukjes op de site over Roemenië. Ik wil het graag hier bij een aantal foto’s laten om indrukken over te brengen.

Ouwe bromfiets

Graanoogsten zoals in 1950

Veel bouwvallen

Heel veel bijenkorven

Bejaarde distel

Paard en wagen heel normaal in het straatbeeld

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat we tot nu toe reden

Twee keer eerder heb ik de plaatsen en gereden afstanden op de site geplaatst. Er komen vragen binnen waarom er over het vervolg geen overzichten meer zijn gepubliceerd. Nou daar heb ik niet meer aan gedacht, maar ik iedereen graag op de hoogte. Komt ie….

het overzicht vanaf  26 mei t/m 21 juli.

20 05 12  Krems ad   Donau-Bierbaum 34,3km 24 06 12  rustdag
21 05 12  Rustdag 25 06 12  Labasint-Olosag 42,4 km
22 05 12  Bierbaum-Unterrohrbach 34,6 km 26 06 12  rustdag
23 05 12  Unterrohrbach-Gänzerndorf 50,5 km 27 06 12  Olosag-Prisaca 29,3 km
24 05 12  Gänzerndorf-   Eckhartsau 29,1 km 28 06 12  Prisaca-Paltines 23,0 km
25 05 12  Eckhartsau-Rohrau 16,8 km 29 06 12  rustdag
26 05 12  020612  Dunakiliti-Babolna 90,0 km 30 06 12  Paltines-Petrosnita 30,7 km
2 06 12  Babolona-Csakvar 65,0 km 1 07 12  rustdag
3 06 12  rustdag 2 07 12  rustdag
4 06 12  Csakvar-Dunnyes 46,7 km 3 07 12  rustdag
5 06 12  Dunnyes-Pustaszabolcs 26,3 km 4 07 12  Petrosnita-Fenes 34,3 km
6 06 12  Pusztaszabolcs-Dunaföldvár 22,1 km 5 07 12  Fenes-Bogaltin 32,8 km
7 06 12  rustdag 6 07 12  Bogaltin-Mehadia 26,4 km
8 06 09  Dunaföldvár-Akasztó 35,4 km 7 07 12  rustdag
9 06 12  Akasztó-Tázlár 31,3 km 8 07 12  rustdag
10 06 12  wissel/rustdag 8 07 12  Mehadia-Godenau 24,5 km
11 06 12  Tázlár-Kiskunmajsa 28,9 km 9 07 12  Godenau-Simian 31,2 km
12 06 12  Kiskunmasja-Balástya 29,4 km 10 07 12  rustdag
13 06 12  Balástya-Algyo 28,4 km 11 07 12  Simian-Rogova 27,3km
14 06 12  Algyo-Maroslele 26,4 km 12 07 12  Rogavan-Vladaia 34,3 km
15 06 12  Maraoslelle-Makó 19,6 km 13 07 12  Vladaia-Plenita 24,8 km
16 06 12  rustdag Plaast naar   Makó 16,4 km 14 07 12  Plenita-Galicea Mare 21,1 km
17 06 12  wisseldag 15 07 12  Galicea Mare-Goicea 23,4 km
18 06 12  Makó-Csanádpalota 27,1 km 16 07 12  Rustdag Goicea   rondrit 11,2 km
19 06 12  Csanádpalota-Pecica 31,1 km 17 07 12  Macesu de   Sus-Ostroven 20,2 km
20 06 12  Pecica_Arad 35,9 km 18 07 12  rustdag ziek zijn
21 06 12  Arad-Lipova 20,3 km 19 07 12  Ostroven-Beket ad.   Donau 18,6 km
22 06 12  Lapova-Labasint 19,8 km 20 07 12  Beket ad.   Donau-Celanonvci 23,6 km
23 06 12  rustdag 21 07 12  Celanonvci-Kneza 26,1 km

 

Waardeloos, toch geveld

Had ik net weer eens te vroeg gejuicht.  Zat ik er zo prima bij met mijn fysieke gesteld werd ik dinsdagochtend overvallen door maag-en buikkrampen en diarree. Ik ben die ochtend toch maar op mijn paard gestapt. Een tocht van 4 á 5 uur moet toch kunnen dacht ik zo. Nou ik heb hem uitgereden, maar het was wel pittig. Onderweg heb ik enkele excursies gemaakt in de zonnebloem- en maïsvelden, overigens ook best wel interessant om daar van dichtbij observaties van te maken. Vandaag valt er een etappe uit want ik lig plat.

Alweer paar kilootjes kwijt, m'n pet wordt te groot

Hans en Rina vinden pracht locatie Ostroveni

De eerste rit van de 14de etappe gaat weer zoals we inmiddels gewend zijn door een prachtige streek. Iedere ochtend als we weer in de vrije ruimte rondstappen krijg ik zo’n gevoel van effe heel hard schreeuwen, het is zo mooi, je wordt er helemaal blij van. Nou, nou kan het ook wat minder ?? nee hoor tis echt zo. In Ostroveni aangekomen zagen we op de brug van de rivier de Jiu ons kampement al staan. Rina en Hans hadden alles prima opgebouwd en klaargemaakt. De plek was geweldig. Onze achtertuin was een flinke steppe waar de paardjes hun gang konden gaan. Bovendien hadden ze voor het eerst een eigen toilet.

Wereldstek en alles stond klaar

Jan gaat Karel wacht op zijn beurt

De rivier Liu op steenworp. Pootjebaden en drinken voor de paarden bij de hand

Uitzicht op de steppe en ruimte voor Jan&Karel

 

 

 

 

 

 

In Bechet staan we een nacht bij de Roemeense Douane en op de ferry de Donau over

Na weer een prachtige tocht, deze keer 4 uur vanwege de maag-en darmproblemen kwamen we aan de in de grensplaats Bechet. Hans en Rina hadden het prima voor elkaar. De baas was mee gesproken en die vond het allemaal prachtig. Hij schrok wel in eerst  aanleg omdat hij dacht dat het om 20 paarden ging, maar dat was snel rechtgezet. Maar het was oké. We hadden weer eens een wereldstek met uitzicht op de Donau. Julia van de douane hielp ons geweldig.  Uiteraard ook hier weer veel bekijks. We konden ons op de grote oversteek gaan voorbereiden. Hoe zou het zijn met de paarden aan boord van een ferry tussen de vrachtwagens. Een schommelend dek waar ze op staan, een harde stalen bodem waar je met de stalen ijzers op staat, een flinke helling waar je tegenop moet lopen om aan boord te komen ?? Allemaal vragen die ons bezighielden. Ik kan stellen, de paarden zijn gewoon aan dek gegaan en deden nergens moeilijk over en ook weer gewoon eraf. Zie het filmpje.

ff wachten tot de paspoorten zijn gecontroleerd

Zal ik gaan

Oké, maar Karel eerst

Onze nieuwe kamer met uitzicht op het water

 

 

 

Oh... aan de overkant staat ook gras, dan is het goed

Dag boot, tot volgende keer

 

 

 

 

 

Mesten doen we overal

 

Hier worden we goed bewaakt

Met uitzicht op de Donau, wereldstek en tijd om te mediteren

Bij het afscheid van onze gastvrouw, Julia

 

Team van de week

Hans & Rina, Jos & Bob hebben een flinke klus geklaard afgelopen week,  de baas was uitgeschakeld en zij moesten het maar uitzoeken allemaal. Nou dat is hen prima gelukt. Alles geregeld en geritseld en prachtige locaties gevonden. Er kwam nog een mooie klus bij. De voorband van de paardenwagen liep leeg. Hans belt terwijl ik op mijn paard ronddool en vraagt waar de reservespullen, krik enz. te vinden zijn. Ik krijg een rooie kop en moet bekennen dat ik dat niet weet. Alles tot in detail voorbereid en bekeken en nagedacht over alles wat er zoal nodig is ook in nood. De wagen heb ik geen moment bij stilgestaan, ik schaam me diep, wat een sukkel. Gelukkig heeft Hans alles snel onder controle en wordt de band gerepareerd. De hele week heb ik niet achter het fornuis gestaan, dat was ook wel een beetje ingewikkeld met mijn ziek zijn, maar de dames en heren vonden het leuk om te koken dus hebben we iedere dag lekker zitten smullen, wat wil je ook met een stel mensen die kunnen koken en goed weten wat lekker is. Jos en Bob hebben alle twee een flink stuk op Jan & Karel gereden, zo’n kilometer of 15 ieder. Leuk om te zien dat ze lekker op zitten. Hans en Rina, Jos en Bob hartstikke bedankt voor de fijne en ondersteunende activiteiten en het gezelschap. Ik heb er van genoten. Volgende week komen Bart & Ansje, mijn vismaat sinds jaar en dag en zijn vriendin. Ik verheug me ook hier weer heel erg op, steeds leuk om een wisselende groep mensen om me heen te hebben. Michel blijft als tweede ruiter nog een week. Ook daar ben ik blij mee. Op naar de vijftiende etappe.

Team van de week vlnr Hans, Rina, Jos, Michel en Bob

Bob op Karel en Jos op Jan. Ze maakten een mooie rit

 

Bij Vladimir Nikalov en Sonya Selanovci in Celanonvci te gast

Het was mooi om bij beide families op bezoek te zijn. De kinderen waren helemaal gek van de paarden en wij van de BBQ maaltijd die ’s avonds werd opgediend. Vroeg in de ochtend stond ook het ontbijt voor ons allemaal klaar en zaten we welgeteld met 12 mensen rond te tafel. Welkom in Bulgarije !!! We hadden er een mooie plek, naast een ezel en voldoende groen gras voor Jan & Karel die weer lekker in de Roflex paddock konden ronddwalen.

De Roflex deed weer goed z'n werk

Klaar voor de BBQ gerechten

De stemming liep op

...en ging bijna over de rand

Heerlijk ontbijt

Bij het afscheid

Kneza weer een manage

Vandaag zijn we op de slotdag van de veertiende etappe in Kneza aangekomen op een plek die ook weer heel prima is. Een manege met een eigenaar die zijn leven lang al in de paarden zit. We hadden een hele warme dag vandaag met wederom een prachtige route ook al liepen we een heel stuk op asfalt. Het laatste stuk werden we door ons begeleidingsteam de stad doorgeloodst twa’s nogal ingewikkeld. Bob nam de teugels van Michel over zodat vader en dochter ook nog samen een stukje konden rijden.

Bob en Noud doen samen laatste stukje van de dag, het was zo warm

Volgende keer meer hierover tot dan.

Hier weer mooie YouTube filmpjes:

7 reacties op De 14de etappe, van Roemenië naar Bulgarije, ‘Op weg naar Istanbul’

  1. jos

    ik vond het gezellig pap! :)
    ons verhaal komt er ook snel aan… xxxx

  2. Bob

    Super leuk! Ben je weer helemaal beter papsie?
    xx

  3. chris

    He Noud, op de laatste foto kun je zien dat maag- en darmproblemen in elk geval als voordeel hebben dat buiken wegslinken!! Gaat het inmiddels weer? Hoop van wel. Beterschap en doorgaan, hé!

    groet, Chris

  4. Gonny en Niek

    Noud, we genieten ontzettend van je prachtige verhalen! Wat een geweldige tocht! We kunnen helaas niet in Istanbul zijn maar maken het goed met een extra donatie. Goede reis verder.

  5. Hans en Rina

    Ha Noud, inmiddels alweer dik anderhalve week in Italië en nog nagenietend van onze week in Roemenië en Bulgarije. Dat was different Cook, maar hartstikke leuk! Veel succes en plezier nog op weg naar de finish!
    Ciao, Hans en rina

  6. Francis

    Kon het niet nalaten toch weer even te checken hoe het met jullie gaat, ik blijf het een gave en dappere onderneming vinden en wilde toch even weten of ‘t nog goed ging.
    Ik ben blij te zien dat je ‘t tempo naar beneden geschroefd hebt en dat de paarden nog steeds braaf hun dagelijkse afstanden lopen.
    Ik was ZWAAR onder de indruk van het filmpje op de pond, wát een ontzéttend dappere en brave paarden heb je Naud!
    Ok, ik ga m’n ongelijk toegeven, de afstanden in de eerste helft van je tocht blijf ik gekkenwerk vinden, maar je blijkt een stel ontzettend taaie en – ik zeg het nog maar es – brave paarden te hebben en zoals jullie nu gaan zou je – *knock on wood* – de finish gewoon moeten kunnen halen.

  7. Angèle Jorna

    Lidewij had je op het facebook van mijn man gezet en kwam er eindelijk weer eens toe jouw verhaal door te lezen. Schitterend man. Was zelf al trots op 10 dagen met paard en wagen door de nigerdelta in Mali, maar dit is nog ff wat anders. Zo goed om je dromen waar te maken. Good luck verder, grtjs, Angèle

Geef een reactie

*