De 15e etappe, van Knezha naar Sevlievo, ‘Op weg naar Istanbul’

We hadden wederom een fijne week met etappe 14. Een flinke groep ondersteuners en veel warmte van thuis. Fijn. Mijn kinderen zijn trouwens alle vier heel nauw bij dit hele gebeuren betrokken. Rik, Jos en Bob zijn mee geweest en Kris is de stille kracht achter de coulissen. Zij onderhoud vele contacten en regelt allerlei zaken vanuit huis. Ook steekt Kris heel veel energie in Loop voor Leven. Ze baalt als een stekker dat ze ook niet een week hierheen kan komen, maar haar werk laat dat niet toe helaas. Maar zij is er zeker met haar vriend Frank bij, wanneer de karavaan aankomt in Istanbul.

Kris

Jos

Rik

Bob

 

 

 

 

 

Knezha weer een manege

Vandaag zijn we op de slotdag van de veertiende etappe in Knezha aangekomen op een plek die ook weer heel prima is. Een manege met een eigenaar die zijn leven lang al in de paarden zit. Ook hier werden we vreselijk verwend zeker Jan & Karel. Ze kregen een lekkere koele stal, ieder voor zich, voor de nachten, er was water om te drinken en te koelen in overvloed en het hooi was zeer welkom. Bij het vertrek kregen we 6 grote balen mee. Zondag, de wissel dag hebben we heerlijk met de twee teams de overdracht gedaan en het gezellig gemaakt met een hapje en drankje. Het afscheid op zich viel me een beetje zwaar omdat Jos en Bob, twee van mijn dochters, het kampement ook verlieten. Het was heel fijn dat ze er een dag of 5 bij zijn geweest. Maandag begint de eerste route van de 15de etappe. Ik heb er zin in.

Onze gulle gastheer Marin Drenovski

De manege met douche en toilet

De springbak

Jan & Karel in hun paddock

 

 

 

 

Bart & Ansje meteen aan de slag

Na het vertrek van team 14 traden Ansje en Bart aan als kwartiermakers en was Michel voor de twee achtereenvolgende week de ruiter. Mooi team met veel spirit dus. Al pratende met elkaar over de locatie voor maandagavond die Hans & Rina hadden vastgelegd, werd duidelijk dat die te ver en te noordelijk was. Een keer niet goed opgelet. Jammer. Dat betekende dat Bart & Ansje meteen aan de slag moesten en in het diepe werden gegooid. Of je het belooft of niet binnen twee uur waren ze terug en hadden een nieuwe toplocatie gescoord. Zo’n 25 km verder hadden ze een hotel gevonden waar we in de voortuin mochten staan en waar we mooie voorzieningen hadden. Bart vertelde dat hij wel boos was geworden op de hotelbaas omdat ze geen zwembad hadden !!

In de voortuin van het hotel

Bij het afscheid lag de hotelbaas nog in bed

 

 

 

 

 

Bartje zorgt voor de humor

Ansje, handig tot en met

Jacobs deze week mijn rijmaatje

 

 

 

 

 

 

 

Op weg in Bulgarije

Je hebt snel de neiging om te vergelijken. We hebben nu bijna 4 weken door Roemenië gelopen en ontdekt dat de mensen daar vrolijk, aardig, hartelijk, spontaan, naïef en enthousiast zijn. Het platteland is heel armoedig maar de mensen die wij spraken waren over het algemeen positief ingesteld. We zijn nu 5 dagen in Bulgarije en ik wil vast heel voorzichtig concluderen dat de Bulgaren uit ander hout gesneden zijn. Als je contact hebt, überhaupt krijgt, moeten ze eerst ontdooien en dan zijn ze tot nu toe aardig. Maar de eerste fase is heel lastig. Dat betekent dat de locatiezoekers het moeilijker zullen hebben hier dan tot nu toe elders, maar ik hoop van niet. Verderop kom ik er nog wel op terug.

Het deel waar we nu doorheen trekken is agrarisch met veel  monocultuur en enorme grote akkers. Voor ons op de paardjes is dat geen voordeel. De 4 ritten die Michel en ik tot nu toe maakten gingen veelal over asfalt en net gemaaide graanakkers. Het gebied is nog niet echt uitdagend, maar laten we op beter hopen de voorliggende dagen. Je komt wel andere zaken tegen zoals een vrouw die er goed uitziet en een ruiter op blote voeten in zijn beugels !!

Een aparte dame

Ruiter zonder schoenen

 

 

 

 

Bulgarije opent zich

We liepen een geweldige tocht en kwamen op een prachtige plaats aan. Gelukkig kunnen we in Bulgarije ook weer blij zijn en werden onze eerste gedachten over dit land en de mensen die erin wonen snel om zeep geholpen. Het landschap is, nu we een flink stuk van de grens verwijderd zijn en het akkerbouwgebied nagenoeg hebben verlaten, prachtig. Glooiend terrein, hier en daar bebossing, open vlaktes die door sloten en rivieren worden doorkruist. Op veel akkers is de oogst binnengehaald en dat maakt voor ons de weg vrij eroverheen te denderen, heerlijk gevoel en vele short cuts zijn mogelijk.  We maakten gisteren een tocht van om en nabij de 35 km waar alles waar je als ruiter van droomt,  inzat.  Het weer zat heel erg mee, 22/24 graden, geen zon en een lekker briesje de hele dag door. Onderweg kwamen we nauwelijks mensen tegen en de rust was aan ons. E kwamen een rivier tegen die er erg aanlokkelijk uitzag om doorheen de banjeren, maar als snel bleek ie te diep te zijn. Paarden kunnen weliswaar zwemmen, maar met een zadel en lerenzadeltassen heb je aar weinig trek in. Dus er langs sjouwen en wachten op een brug of doorwaadbare plaats. Die vonden we na een half uurtje gelopen te hebben, dus oversteken. Daarna kwamen we een bos tegen van 200/300 meter breed. Vanaf een afstand ziet dat er keurig en lekker uit en wil je er graag doorheen lopen. Eenmaal aangekomen is de werkelijkheid anders. Nagenoeg ondoordringbaar. Toch waagden we een poging, met de snoeischaar in de hand proberen een doorgang te maken. We deden er een hele tijd over om een tiental meters verder te komen. Dan besluiten we elders een doorgang te zoeken. Dat vinden is geen probleem, maar na een paar meter besef je dat dat ook weer moeilijk wordt. We hebben ons er doorheen gesnoeid, tot aan de oever van een rivier die midden door het bos stroomde, ook deze konden we over, al moesten de paarden tot aan hun middel door het water, schoenen en broek nat, singels van de paarden ook.  Eenmaal weer aan de kant was het bos nog dichter begroeid. We ondernamen verschillende pogingen, maar de onmogelijkheid diende zich aan. Terug dan maar !!! Hé twee zigeunermannen stonden een stukje verder in de schaduw. Wij erheen en gevraagd waar we eruit zouden kunnen. Ze hebben geholpen en mee een breed en hoog pad gemaakt in dit oerwoud. Na bijna 2 uur hadden we het bos van 200/300 meter breed eindelijk overwonnen. Michel en ik vonden het prachtig. Uurtje later waren we thuis. En dat was echt thuiskomen. Net als de ontdekking deze ochtend dat Bulgarije daadwerkelijk mooie paardrijd mogelijkheden in een prachtig landschap, ontdekten we hier dat de Bulgaren ook hartelijk vriendelijk en helpend zijn. Bart en Ansje vonden een geweldige locatie in een drop, voor 40%  bevolkt door zigeuners, die ons bij binnenkomst hartelijk en warm onthaalden. Ze hadden de burgemeester geraadpleegd en die nodigde meteen uit op zijn terrein te komen staan. De caravan stond parmantig op een binnenplaats van een graanfabriek. De Roflex was met netjes opgesteld en…we konden douchen. We hadden er vandaag 9 uur opzitten samen met Jan & Karel, dan is een douche geweldig. Rond de klok van achten kregen we bezoek van de eigenaar, een jonge vrouw die perfect Engels sprak en haar ouders. Ze brachten mee: brood, tomaten, een kist zoete meloenen, kaas, worst, Bulgaarse yoghurt en uiteraard drank. En ook hier weer een enorme verwenpartij voor de paarden. Emmers met tarwekorrels, hooi, luzerne en bedenk nog maar wat. Jan & Karel stonden van genot te knorren. Het werd een gezellige avond waar we allemaal plezier aan beleefden. Gevraagd werd nog een dagje te blijven om uit te rusten en een rondrit te maken en aansluitend naar een visvijver te gaan. We besloten te blijven, daar er ook nogal wat aan de paardenequipement gewerkt moesten worden.

Heerlijke omgeving om doorheen te trekken

Open vlaktes, akkers zijn leeg en geven ruimte

 

Aparte aanplant

Lekker doorheen lopen op de rug van Jan

Drie kwartier langs en meer sjouwen, fris en geeft een heerlijk gevoel

Mooi hè...

Ondringbaar woud

Deze zigeunermannen hielpen ons een weg te banen door het dichtgegroeide bos.

Een warm en uitgebreid welkom

Kom ik daar ook nog mijn oom tegen ergens in het bos

De burgemeester, Bzetko, verwendde ons en Jan & Karel

Nadia, sprak foutloos Engels, fijn

Jan & Karel werden tot op het bod verwend

En hele kist meloenen waar we de rest van de week mee vooruit kunnen

Rustdag is werkdag

Tijdens de rustdag hebben we maar weer eens alle spullen op orde gebracht. Tassen naaien, zadels poetsen en invetten, paardenwagen uitruimen enz. Leuk om dat met z’n viertjes aan te pakken. Ook nog maar ff de was gedaan en de koelkast en opbergruimtes schoongemaakt. Heerlijk zo aan het einde van de dag als alles er weer blikkend opstaan.

Ansje naait de zadeltassen

Michel poets de peesbeschermers

Noud vet de zadels in

 

 

 

 

 

 

 

Caravan erg in trek

Met de caravan zijn we allemaal blij. Het ding doet het prima, je kunt er goed in slapen, de biertjes staan koud, de airco kan aan en helpt een beetje, de ruimte is voor vier mensen voldoende. Niet alleen wij zien het ding zitten. We hebben al verschillende keren een vorstelijk aanbod gehad om te ruilen. Maar gezien het feit dat we dan alle rommel die we bij ons hebben moeten verhuizen hebben we steeds dat aanbod afgewezen.

Bulaagrse caravan met als extra een trapje om in te stappen

Roemeense caravan ruilen inclusief alarmsysteem

Bulgaars ingenieus ingerichte caravn met drie stapelbedden en kookpit

Van Barkach naar Bahovist de 2.400 km voorbij

Vandaag is het gelukt de 2.400km grens te passeren alweer een fijn gevoel. We hadden vandaag wel een beetje pech. De mobiele paddock  zit ff zonder stroom, waarschijnlijk is er een relaisje stuk We hadden contact met Roflex en zij sturen de spullen op zodat we dinsdag weer volop gebruik van dit machtige instrument kunnen maken. Karel verloor vandaag 4 km voor het eindpunt zijn rechter voorijzer. De smid is in aantocht en de caravan is aan de achterkant een hoek kwijt omdat er een rare pin uitstak bij het binnenrijden bij een poort. Maar we treuren niet een tegensslagje hoort erbij en ze zijn er toch ook om op te lossen. Het mag de pret niet drukken dat we alweer een mooie afstand hebben gereden en een prachtige tocht maakten door een uitzonderlijk mooi landschap. Jan & Karel staan er goed bij en worden, zoals ik al eerder aangaf vreselijk verwend.

De noodhoefschoen voor Karel

Onderweg

En waar ga je in godsnaam heen man

 

 

 

 

 

 

 

De Bulgaarse Joris Kaanen doet van zich spreken

We logeerden bij de burgemeester, Bzetko  Tetrok Bytkop,  in Barkach. Bijzonder aardige vent met een mooi bedrijf. De paarden en wij werden door hem flink verwend. Bij het afscheid gaf hij 60 kilo tarwe mee en 8 balen hooi/Luzern. We waren overdonderd en ik moest meteen aan Joris Kaanen van Havens voeders denken. De hoeveelheid verwennerij voor Jan & Karel was overweldigend. Verder had hij zijn ambtgenoot uitgenodigd en die kwam langs om kennis te maken. De ambtgenoot uit Bahovist werd gebeld en daar werd voor de volgende nacht meteen een plaats geregeld. Hebben wij ff mazzel. Leuk en goed.

Afscheid van een bijzondere man, Betzko

Jan & Karel alleen op stap

We hadden een storing in het elektrische systeem van de paddock. Zonder stroom op de bedrading stonden Jan & Karel direct naast de caravan. De ramen van de caravan open. Voor het slapen gaan kwam de burgemeester nog even kennis maken. Hij waarschuwde ons voor paardendieven, volgens hem de zigeuners hier in de buurt. We waren attent en zijn gaan posten die nacht. De nacht kwamen we goed door tot een uurtje of vijf en Michel en ik doezelden langzaam weg. Dan roept Michel: “Noud de paarden zijn weg” Ik stond meteen buiten. De omheining was op een zijde gesloopt, de palen lagen om en de draad op de grond. We speurden de grote vlakte voor de caravan af en zagen ze staan. Grazen en wandelen en af en toe opkijken. Wij liepen er langzaam heen. Op een meter of 75 afstand, toen voor hen duidelijk werd dat we eraan kwamen, namen ze de benen. O werd het spel steeds weer gespeeld door onze vrienden Jan & Karel. Uiteindelijk kregen we Karel te pakken en dat is voldoende, Jantje liep gewoon mee. Spannend, vervelend en een flinke waarschuwing. Met Roflex is contact en zij sturen een nieuw elektrisch systeem. Eind goed al goed

Jan & Karel weer binnen de omheining met voor zich de vrije ruimte

Team van de week

De 15de etappe kende wederom een weergaloze teamsamenstelling. Een fijn, maar vooral hele eigenwijze, ruiter en een Millings koppeltje geheel en al op elkaar ingespeeld. Veel plezier beleefden we met elkaar en vooral, wat zeker gezegd moet worden Bart en Ansje vonden de meest exotische plekken en plaatsen en deden vele zaken met Kmets, de burgemeesters hier ter plaatse. Vrijdagmiddag arriveerden Jan en Anne om Bart en Ansje op te volgen. Morgen komt Nikkie met een vriendin om Michels zadel in te nemen. Wat vooral heel erg leuk is is dat de teams elkaar kunnen instrueren en op weg helpen. Bart, Ansje en Michel, hartstikke bedankt voor die fijne en gezellige week met mooie avonturen. Bart volgende week kun je de hele week uitrusten dus tukken maar!!

Team van de week vlnr Ansje, Michel en Bart

Bart met zijn drie dochters

En nu nog even op YouTube:

 

 

 

 

 

Één reactie op De 15e etappe, van Knezha naar Sevlievo, ‘Op weg naar Istanbul’

  1. mariette

    ha lieve Noud, je zult je dagboek wel missen als je weer thuis bent; het is erg leuk om de reis, naast de telefoontjes, zo te volgen. nog 7 nachtjes slapen…… Jet

Geef een reactie

*