De week van de 16e etappe, door Jan & Anja

“ Denk vooral niet, dat het vakantie wordt”, zei Bart bij onze aankomst. Puffend en steunend vulde hij het water in de caravan bij. Het werd die avond en volgende dag wel heel gezellig met Noud, Ansje,  Bart en Michiel, de vorige ploeg.

De teams wisselen ervaringen uit

Onze ploeg van etappe 16 bestond uit Noud, Anja, Nikkie, Sanne en mijzelf, waarbij Noud en Nikkie de ruiters waren.

Team van week 16: vlnr Anne, Nikkie, Sanne en Jan

Echt vakantie werd het niet, maar wel een werkvakantie. Anja en ik dachten vooraf nog wel eens een middagje te kunnen zwemmen. No way!  Ondanks  een brandende zon en temperaturen van ongeveer 40 graden. Het was een geweldige week! Schitterend team en zeer gastvrije, vriendelijke mensen in Bulgarije. We, Anja en ik als chauffeurs hebben ook maar weinig hoeven zoeken. In bijna alle gevallen wisten de mensen op de plek, waar we waren, wel weer een volgend passend adres. Op een keer na. Zoeken in een dorp op ongeveer 25 km afstand,  10 km achter een aftands brommertje met dito berijder met als uitkomst de mooiste plek, die je je kunt bedenken. Een prachtig eco-landbouw-  en veebedrijf met airco -kantine en dito slaapkamers. En niet te vergeten ‘Don Corleone’ himself!  Genieten van gebaartjes, houding en trots van een Bulgaarse mecenas. “Feel at home”, zei zijn dochter, die wel goed Engels sprak. “ No problem”, met een wijds gebaar, was het enige, dat hij over de grens sprak.

Voor de rest waren het soms heel professionele en soms eenvoudige stallen met heel aardige mensen, waar we vertoefden.  En waar altijd wel iemand in voor ons begrijpelijk Engels duidelijkheid kon verschaffen. . Regelmatig denk je: waar komen we nu weer terecht? Oude, verlaten fabrieksterreinen met aan het eind een paardenwei met doodskoppen. Maar wel heel toegankelijke, bijzondere mensen met een open mind en kwetsbaar.

Oude fabriekshallen op achtergrond

Schedels zonder vel

En daar kwam altijd op het eind van de middag Noud weer met Jan. Vaag heeft hij dan iets van Lucky Luke, maar eigenlijk veel meer van The Marlboro man. Getekend, tanig, gebruind, like a real cowboy en zo uit de reclame.  Jammer, dat hij niet rookt, want dan lag er een nieuwe toekomst in het verschiet.

Noud 'Marlboro Man' door de lens van Jan

 

We vonden het een fantastische ervaring en ik heb ook weer genoten  van de bijzondere vriendschap met Noud. Ik wens de laatste twee ploegen evenveel plezier en…. Istanbul is in zicht!

Jan Seveke, mede namens  Anja Kalkman

 

Geef een reactie

">

*