Verslag van Bart & Ansje van de 15e etappe ‘Op weg naar Istanbul’

Met een lange aanloop via Linz, Belgrado en Sofia, troffen we op de afgesproken plek in het pittoreske Knezha onze reizende zigeunerkoning Petalo. Een bijna onherkenbaar bosjesmens Noud kwam ons tegemoet . Via hotseknotseweggetjes bereikten we het basiskamp met het te wisselen team Hans en Rina. Tot verrassing waren ook trouwe dochters Jos en Bob aanwezig.

Verrassing...Bob en Jos waren er ook

Het was even wennen. Het simpele Bulgaarse landleven met overal vliegen, stront, stof, onverstaanbare mensen, gebrek aan koelte en schaduw. Maar… er was een koud biertje en een goeie sfeer met leuke mensen. De knolletjes stonden er stralend bij binnen hun eigenste hightech mobiel hekwerk.

Jan & Karel in hun paddock

LOCATIE ZOEKEN

Omdat de volgende locatie niet doorging , was het meteen zaak om samen met Noud een plek voor de volgende dag te gaan zoeken. Dat zoeken was elke keer weer het grote avontuur van de dag. Je hebt werkelijk geen flauw idee, wat je te wachten staat. De beste methode, volgens onze voorgangers, is: rijdt naar het midden van het dorp, waar je een trosje Roemenen vindt rond een krat bier en laat dan DE BRIEF lezen.. ( “wij zoeken een plek voor …”     en dat in het Bulgaars) . De reactie is meestal hetzelfde: de een wijst links, de ander rechts en de derde naar zijn hoofd… Dan gaan ze op zoek naar een tolk. Die komt altijd wel aanlopen, want het is meteen duidelijk in het hele dorp: er gebeurt wat !!! De tolk wordt geïnstrueerd en rijdt voor ons uit of met ons mee om te gaan zoeken. Soms ging dat snel, maar soms duurde het uren…

DE STEKKEN

Het is logisch, dat je met dit soort avonturen op de meest vreemde plekken komt, waar een weldenkend toerist zich nooit zou (durven) vertonen. De eerste plek was bij Iskar, voor een hotel langs de doorgaande weg. We konden gebruik maken van sanitair en water voor de knolletjes. En ’s avonds een hapje prikken op het terrasje. Perfect.

De tweede plek vonden we na een barre zoektocht door norse dorpjes en dito inwoners.  Uiteindelijk in Barkach hadden we mazzel. Een aangeschoten, luidruchtige zigeuner kwam op het idee om de plaatselijke Kmet (burgemeester) om hulp te vragen. We volgden zijn rammelende Mercedes naar de Kmet. Na enige conversatie ging het in optocht verder. Voorop de Kmet in zijn 4x4bolide, daarachter de zigeuner en daarachter wij met onze informant. Je blijft lachen. De plek was de binnenplaats van een grote boerderij. We hebben twee dagen gebivakkeerd tussen moderne landbouwmachines, een verroeste Russische bus, tractoren en onbekend roest. De hele dag en avond werden mens en paarden verwend en van alles aangesleept. Mensen werden uitgenodigd, zelfs de Kmet van een buurdorp kwam nog even langs.

Een warm en uitgebreid welkom

De derde plek vonden we in Bahovitsa op een groot oefenterrein van de plaatselijke ruitervereniging, naast het huisje van ene lieve vrouw Paulincka, dat we mochten gebruiken voor water en sanitair. (De plee was een hutje in de tuin met een gat in de grond …). Omdat Karel hoefijzerproblemen had, schakelde onze plaatselijke informant alle hoefsmeden uit de omgeving in, die achtereenvolgens na elkaar act de presence kwamen geven…

De vierde plek vonden we na uren rondtoeren langs verlaten villa’s, campings en bungalowparken. Bijna moedeloos vonden we uiteindelijk een huisje op een klein parkje aan de rand van Sevlievo. Alle comfort, schaduw en … gras voor de knolletjes. Geweldig . De eigenaar bleek ook nog bevriend met Nouds Bulgaarse contactpersoon. Toeval ???

Nagenieten van een mooie dag.....ff lekker uitrusten

WISSEL VAN DE WACHT

Dit was een goede plek om te wisselen van team en om afscheid te nemen van het Istanbulkonvooi. We kunnen terugzien op een avontuurlijke week met veel verrassingen. Het was ook flink aanpoten om de dagelijkse dingen voor mekaar te krijgen, maar alleszins de moeite waard. Alleen al dat wereldje rond die paarden met hun uitgesproken karakters, hebbelijkheden en eindeloos vreten, zuipen en schijten. De autoritaire slimme Jan en de goeiige volgzame Karel, een paar(d) apart.

Eerst Jantje laten drinken...dan straks zelf een biertje!

En dan het werk van de ruiters. Voordat zo’n paard eens startklaar is !!! Al dat kammen, rossen, smeren, zadelen en teugelen. En dan de hele dag een pad zoeken over het stoffige land door de verzengende hitte. En voordat die knolletjes dan bij aankomst weer uitgepakt zijn en in de “wei”staan ! Noud en Michel, petje af. Jullie kwamen nooit sacherijnig “thuis”… Het was ook heel gezellig met z’n viertjes.

Noud en Michel samen op pad

LEKKER, WEER NAAR HUIS !!

We zijn zeer vereerd om een week lang deelgenoot te zijn geweest van dit markante avontuur. Heel apart. We hebben er in veel opzichten een boel van opgestoken en vooral ook weer eens mogen beseffen, dat we thuis toch wel een heeeeeeleboel comfort hebben.

Team van de week vlnr Ansje, Michel en Bart

BART & ANSJE

2 reacties op Verslag van Bart & Ansje van de 15e etappe ‘Op weg naar Istanbul’

  1. mariette

    hoi Bart en Ansje,

    Mooie impressie; ik zal nog enkele dagen extra van het comfort hier genieten en dan vertrekken Carla en ik donderdag naar Istanbul. Na enkele dagen stadten zullen we, als alles goed gaat, de karavaan zondag in Edirne ontmoeten. ik heb vast opgezocht dat burgemeester in het turks Belediye Baskani is! Moet goedkomen. Natuurlijk heb ik er erg veel zin in! mariette

  2. heleen

    Hallo Noud, Ben, Eva en Ge.

    Hoe is het met het team? Hopelijk hebben jullie het leuk en genieten jullie van alles en iedereen en van elkaar. Eva red je het een beetje met die drie heren?
    Hier is alles goed, ook de vogeltjes doen het goed.
    Heel veel lieve groeten uit Malden.
    Heleen

Geef een reactie

*