Wisseling van de wacht
Vanochtend afscheid genomen van Karin, Marijn en Frank. Het was een gezellige en knusse week. Frank is een echte paardenliefhebber en paardenman. Overal mee helpen en bezorgd om iedere dazensteek. We hebben 5 tochten gemaakt waarvan er zeker 4 de moeite waard zijn om herhaald te worden. Marijn en Karin gaan nog een paar dagen naar Boedapest lekker stappen. Frank moet weer aan het werk.
Hongarije bevalt met de dag beter en beter. Fijn land, fijne mensen en prachtig om er met je paard doorheen te trekken.
Vanavond komen Joris, Cock en Bart. Cock brengt een nieuwe laptop mee, de mijne had het deels begeven. Ik verheug me ook deze keer weer op het gezelschap en het teamwork. Cock mijn maatje en compagnon in de tijd dat wij samen IMKO hadden. Ik ken hem heel goed en heb er alle vertrouwen in dat we er een leuke week van gaan maken. De laatste volle week Hongarije. Rond de 19de trekken we Roemenië binnen. Maar laten we eerst deze etappe afmaken. Dat is inmiddels gelukt en ik moet zeggen dat alle dagen nadat we de Donau zijn overgestoken en op de Puszta hebben gereden geweldig zijn geweest. Wat een park zeg dat oostelijk deel van dit land. Wolkenpartijen waar je naar blijft kijken, zal de volgende keer een stel van die dingen op foto op de site zetten. Begroeiing, prachtig en de dieren, vooral de vogels, talrijk en uiteenlopend. Ook hiervan zal ik de volgende etappe een foto overzichtje opnemen.
Feest, feest en nog eens feest bij Zoltan Gulyas
Maar niet omdat Nederland haar eerste wedstrijd tegen de Denen verloor, maar vooral omdat onze gastheer met een mand vol zelf gebrouwen drankjes kwam aanzetten. Allemaal dezelfde fles aan de mond en huppakéé heb maar lol. Voor Cock, Barten Joris een echte vuurdoop. Net aangekomen en met elkaar aan de praat komt onze grote vriend Zoltan het terrein opgereden. Een paar minuten later een motor met de zoon erop en weer even later een auto volgeladen met familie om naar de paarden te komen kijken. Een van de meiden sprak redelijk goed Duits, dus alles kon übersetz werden. We hebben een paar uur met elkaar van alles en nog wat door elkaar gedronken. Zware opening voor dit team dus.
Overactieve hond
Bij Zoltan mochten we op de Tanya overnachten. De Hongaren kennen van oudsher de traditie dat wanneer er iemand aanklopt voor een overnachting zij deze vraag positief beantwoorden. Tegenwoordig is dat een beetje gereguleerd en staan er (vele) bordjes langs de weg waarop staat ”Tanya…..” Sinds we dat weten maken we er gebruik van. Marijn en Karin uit etappe 8 hadden dit ontdekt, mooi werk dus. Terug naar Zoltan ’s verblijf. Een boerderij, ingericht als vakantiehuisje, mochten we betrekken en van alles gebruik maken. Er liepen een paar honden rond waarvan er eentje hyperactief was, later we zeggen Rintintin. Nou deze joekel heeft in de vroege ochtend uren van de eerste overnachting, we hadden een rustdag, de hele boel wakker gehouden door maar steeds, op een flinke afstand, tegen de paarden te gaan blaffen. De ochtend van de tweede nacht heeft hij alle huisvuil die we netjes in een zak hadden zitten, over het hele terrein rondgestrooid en toen ie daar mee klaar was heeft hij een paar flinke happen uit mijn linker schoen genomen en het vond ergens in het weiland achter gelaten. Ik zit nu met een halve schoen op mijn Jantje.
Team van de week
Cock en Bart het ondersteuningsteam en Joris de ruiter. Hartstikke leuk zo met vier kerels. Ook zij hebben het prima gedaan. Creatief in het vinden van nieuwe overnachtingsplekken en de boodschappen gedaan. Ze waren er druk mee want het klinkt allemaal makkelijk, maar het is een klus die veel van je vraagt. Joris is de ruiter van de week. Ziet er prima uit zoals hij op Karel zit en het rijden gaat prima, zeker als je bedenkt dat hij al zeker 30 jaar niet meer op een paard heeft gezeten. Mannen hartstikke bedankt het was een perfecte week met lekker veel ontspanning, sensatie en avontuur. Zaterdag zijn ze in alle vroegte vertrokken. Zondag tegen de avond komt het nieuwe team. Ingrid als amazone en Carla en Ron, zus en broer van mijn MaJetje. Heb ook hier weer veel zin in.
Schenking van PGI Nonwovens
Prachtig, de secondant van Cock, de chauffeur van deze week, Bart, had zijn best gedaan om aan sponsorgelden voor Loop voor Leven te komen. Hij bracht een grote enveloppe mee met daar een mooie A4 met het bedrag erop. Samengebracht door PGI Nonwovens E500. We kunnen daar weer heel bij mee zijn. Hartstikke bedankt. Goed he en mensen wil je nog maar het nummer vergeten 112233007 storten o.v.v. Op weg naar Istanbul. Ieder bedrag is welkom.
Wat is de Puszta mooi
Joris en ik hebben deze week mooie tochten gemaakt, met name dwars over de Puszta en langs de Donau en de Tisza. Joris was net als ik nog steeds, na 5 van die Puszta-ritten, flink onder de indruk van dit landschap. Wat je hier overkomt valt niet te beschrijven. Uitgestrekt, kleurrijk, geen onnatuurlijke geluiden, geen mensen, dus pure rust. Ik blijf onder de indruk van dit landschap. Bekijk de foto’s en je kunt meegenieten.
1665 km achter ons
Hoe klinkt dat, we zitten dus nu over de helft en alles gaat prima. Ik ben hartstikke blij en zo trots als een hond met 7 staarten op Jan & Karel. Zij hebben het perfect gedaan en lopen als kieviten. Nu we over de helft zijn heb ik ook maar eens in de voorraadkast gekeken. Blijkt dat ik voor de helft door de pindakaas en hagelslag heen ben !!! Tja waar leg je de accenten. We gaan aan deel twee beginnen. Van de 20 weken zijn er 10 om dus ook de helft. Overigens zit daar een vakantieweek bij. Het gemiddelde aantal km lag in deel 1 op 185 km per week. Het tempo gaat nu omlaag en we zullen vroeg vertrekken. Het wordt met de dag warmer vandaar. We gaan nog 1.585 km afleggen met een gemiddelde van 158 km per week. Ik heb er zin in. Fijn om te horen dat de teams die nog komen in toenemende maten laten horen dat ze zich er erg op verheugen. De mensen die al meegingen zijn positief en ik ben hen heel dankbaar. Ik schreef er al eerder over, de ondersteuners hebben iedere dag een flinke kluif om een nieuwe plek voor de nacht te vinden. Het lukt steeds en bijna altijd is het geweldig en steeds anders.
Sebök Lajos fijne plek
Ook hier weer helemaal goed. Leuke aardige en gastvrije mensen. Een wei voor Jan & Karel en een drankje bij aankomst. De familie Sebök heeft veel gevoel voor publiciteit. De mannen sliepen alle drie in het appartement dat beschikbaar was en ik heb zelf uiteraard in mijn kooi geslapen in de caravan, das toch inmiddels echt mijn plekje geworden. Op de ochtend van vertrek, waar wij ons voorgenomen hadden vroeg te paard te gaan, stond de Nationale TV zender op de stoep voor opnames en was er een dame van een krant voor een interview. Was ook weer erg leuk en gezellig natuurlijk maar het betekende wel dat we pas om 1100 uur op onze paarden zaten.
Fijne familie Balázs Andrá in Balástya
Cock en Bart hadden weer een mooie locatie gevonden waar we in de achtertuin mochten staan en in de garage onze tafel en stoelen konden neerzetten. Dat was ook wel nodig want het regende dat het goot. Vader had een zeer moderne kassenbedrijf voor komkommers opgebouwd. Het leek de man wel wat om eens naar Nederland te komen om te zien hoe wij dat hier allemaal doen. We hebben hem uitgenodigd.
De burgemeester maakt plaats
Ook hier deden Cock en Bart weer vreselijk hun best om een geweldige plaats te pakken te krijgen, maar dat in het stadje Maroslele absoluut niet eenvoudig. Het wilde maar niet lukken. Ten einde raad zijn ze naar het stadhuis gegaan. Wat daar gebeurde was prachtig. De burgemeester himself kon het niet verkroppen dat we geen plek konden vinden. Cock en Bart bij hem in de auto en op zoek dan. Nadat ze op verschillende plekken waren geweest, besloot de burgervader terug naar kantoor te gaan en de wei achter het gemeentehuis ter beschikking te stellen. Er was geen omheining maar wel een mooie wei. Cock en Bart gaven aan dat een omheining belangrijk is. Er werden drie mannen van gemeentewerken opgetrommeld die in een perfecte omheining bouwden. We hebben veel lol gehad, tenminste rondom onze nieuwe plek. Daarna een hap eten en naar de kroeg om naar Nederland-Duitsland te kijken. Gehuld in het oranje zijn we gegaan. De rest moge bekend zijn. Jammer maar helaas.
Warme ontvangst bij de Bozsó ’s en een koude smid
Joris en ik hadden weer een ontzettend fijne dag gehad samen met Jan & Karel en een hele mooie tocht gemaakt dwars door een bijna ondoordringbaar Essenbos. We reden langs de Tizsa, waar honderden meters breed vanaf de oever landinwaarts bomen zijn aangeplant over een afstand van tientallen kilometers. We zijn erin gegaan en hebben ontzettend hard moeten ploeteren en zoeken om er weer uit te komen. Waren we er bijna kwamen we in een moeras terecht, dus weer terug en verder zoeken. We hebben er ruim 3 uur ingezeten en hemelsbreeds waren we 500 m opgeschoten. Tja Op weg naar Istanbul niet altijd even eenvoudig. Maar goed we hadden tegen de avond een warm welkom bij de familie Bozsó. Drie studerende en Engels sprekende kinderen maakten het mogelijk om goed met elkaar te kunnen communiceren. Voor de avond waren we voor het eten uitgenodigd en dat was heerlijk, er kwam een half lam op tafel met allerlei toebehoren. Maar voor we aan tafel konden moest de smid nog zijn werk doen. We hadden ’s ochtend voor vertrek al reparatiewerk verricht maar er moest een smid aan te pas komen. Joris, met vele contacten in de Nederlandse paardenwereld had al via Kerkhaert, Tom Versprille, in Zeeland een mogelijke hoefsmid geregeld. Cock had bij aankomst aangegeven dat er met de ijzers van Karel wat problemen waren. Hongaren zijn zo aardig om daar direct actie op uit te zetten. Dus toen Joris en ik aankwamen stond de hoefsmid al klaar met zijn schortje aan, hij wilde aan de slag., Sorry voor alle moeite die er thuis gedaan is om voor ons een smid te vinden maar dit kon zo ook. Hartstikke bedankt firma Kerkhaert en natuurlijk Tom. Karels ijzers waren echt naar de mallemoeren: punt afgebroken, ijzer scheef getrapt en een nagel los. Als we een paard opnieuw beslaan doen we het andere ook. Jan had nog wel zeker 2 weken op de zijnen kunnen lopen, maar goed. Ze staan nu weer keurig met hun nieuwe schoenen in de wei.
Onderhoud aan de paarden en het materiaal
Dat moet natuurlijk ook gebeuren. Zo hebben we aan het eind van vorige week, samen met Frank, de paarden ontwormd. Sarah onze dierenarts in Heumen heeft me goed geadviseerd en geleerd hoe het een en ander aan te pakken. Verder hebben we een paar wondjes behandeld met zalf nadat we ze hadden schoongemaakt. De ijzers van Karel hebben we op orde gebracht zodat we er nog mee konden lopen. Zijn hoeven een beetje bijgevijld en een nagel weer vastgezet. De peesbeschermers hebben veel te verduren. Het gras zit vol met zaad en dat klit meteen op de beschermers vast. Die mag je er dan een voor een uithalen. Maar belangrijk om te doen.
Aankomend weekend hebben we twee rustdagen. Dan ga ik de paardenwagen schoonmaken en de zadels en hoofdstellen weer invetten en daar waar nodig repareren. Ook een van de leren zadeltassen moet ik een naad naaien dus werk genoeg en ik hoef me niet te vervelen.
Laatste dagen in Hongarije op naar Roemenië
Zaterdag en zondag gaan we uitrusten en met wat andere zaken, zoals de planning aan de slag. Onze rustdagen brengen we door in Makó. Opstaan bij een Paardenvereniging/pension, bij Góg Csaba. Allemaal goed verzorgd, helaas geen douche. Maar van mijn visvrienden heb ik een mobile douche gekregen die je de hele dag in de zon kunt hangen zodat je ’s avonds warm water hebt. Ga ik doen. Maandag stappen Ingrid en ik op Jan & Karel en gaan de grens met Roemenië over op weg naar Sistarova richting Arad. De eerste bewegwijzering kwamen we al tegen.
2 reacties op De 9de etappe, op weg naar de Hongaars – Roemeneense grens
Dag Noud,
Nu Carla en Ron bij je zijn heb ik je website bekeken en lees ik je avonturen. Wat een belevenis, Quality time! Heel veel succes op je route! Ik droom ervan om ooit ook nog zo iets bijzonders te doen.
Groetjes en liefs Betsie
Op een regenachtige zondagmiddag zie ik je avontuur; het gaat goed zie ik. Het duurt gelukkig nog even voor dat het eindigt, Geniet ervan, van al je belangstelling maar ook van de natuur om je heen, en dadelijk van al die euro’s die het daarnaast maar mooi opbrengt! Groetjes van Joep (en vast ook van Jola en Lexy die elders vertoeven).